Professionele begeleiding voor kinderen in rouw, verlies of echtscheiding.
"Het is maar een droom, ga maar weer slapen."
Ik ben nog heel jong. De kamer is donker, maar voor mij leeft alles. Ik hoor geluiden die anderen niet horen, ruik geuren die er niet 'horen' te zijn en zie schimmen die zo levensecht zijn dat ik mijn adem inhoud. Voor mij is dit de normaliteit. Ik dacht simpelweg: dit hoort zo. 🧭
Als ik eindelijk in slaap val, gaan de beelden door. Soms zijn ze zo echt dat het pijn doet. In mijn droom word ik gebeten, en die fysieke pijn neem ik mee naar de oppervlakte. Ik ren huilend naar mijn ouders, zoekend naar veiligheid.
"Het was maar een droom," zeggen ze zacht terwijl ze me weer instoppen.
Maar voor mij was het geen droom. Het was mijn realiteit. En dat is het nog steeds.
Ik hoor dit verhaal zo ontzettend vaak in mijn gesprekken met ouders. We willen onze kinderen geruststellen, maar onbewust geven we een boodschap af die schuurt: "Wat jij ziet, hoort of voelt, dat is er niet." 🏠
Zonder die bevestiging raakt een kind zijn referentiekader kwijt. Als de buitenwereld ontkent wat jij vanbinnen heel zeker weet, ontstaat er een eenzaam soort verwarring. Een kind heeft nog geen woorden voor concepten als hoogsensitiviteit of lucide dromen. Ze hebben alleen hun eigen, reële waarneming.
Wanneer die ervaring herhaaldelijk wordt weggezet als 'niet echt', denkt een kind al snel dat er iets met hem of haar niet klopt. De overschietende emoties die daarna volgen — de plotselinge boosheid of juist het stille verdriet — zijn vaak niets anders dan een roep om begrepen te worden. Ze trekken zich terug en stoppen met delen wat er inwendig speelt, simpelweg omdat het gebrek aan erkenning te pijnlijk is.
Inmiddels weet ik dat er zoveel meer is tussen hemel en aarde. De eigenschappen die ik door dit 'stenige pad' heb verworven, geven me nu de kracht om in diepe afstemming te gaan met kinderen die hetzelfde ervaren. Ik kijk niet naar ze; ik kijk er als het ware ín. ✨
Echte verbinding begint bij de erkenning van de belevingswereld van de ander, hoe anders die ook mag zijn dan de jouwe.
Merk jij ook dat je kind soms dingen waarneemt die voor jou onzichtbaar zijn? Hoe ga jij daar als ouder mee om?
P.S. Zijn we nog geen connectie in dit netwerk? Voeg me dan gerust toe, ik verbind me graag met gelijkgestemde ouders en professionals. ❤️
Altijd 'aan' staan, maar je zelden echt verbonden voelen?
Ik zit op de bank. De laptop staat nog half open op de eettafel; een stille herinnering aan die laatste paar mails die ik 'even snel' nog moest sturen. In de keuken hoort ik het monotone gezoem van de vaatwasser. Mijn kinderen zitten naast me, maar ze zijn er niet echt – hun gezichten worden verlicht door het blauwe schijnsel van hun schermen. 🧭
Ik voel een zware moeheid in mijn lijf, maar mijn hoofd staat nog steeds aan. Het raast. De planning voor morgen, de onenigheid op het schoolplein, die ene scherpe opmerking van een collega... Het is alsof er een constante ruis op de achtergrond klinkt die ik maar niet uitgezet krijg.
Ik hoor dit zó vaak in mijn gesprekken met ouders. We rennen van de ene afspraak naar de volgende hobby, proberen alle ballen hoog te houden en vergeten ondertussen bijna hoe we moeten ademen. Je bent niet de enige die zich aan het einde van de dag simpelweg ‘uitgeteld’ voelt. 🏠✨
Het probleem is vaak niet dat we te weinig doen. Het probleem is dat we in ons gejaagde leven onder grote prestatiedruk ver verwijderd zijn geraakt van de natuur en van onszelf.
Wanneer 90% van ons dagelijkse functioneren zich alleen nog maar in ons hoofd afspeelt, raken we het contact met ons eigen lichaam en onze intuïtie kwijt. En die ruis? Die nemen onze kinderen feilloos over. Ze voelen onze energie en spiegelen onze innerlijke onrust, simpelweg omdat de verbondenheid met de 'echte' buitenwereld even zoek is.
Misschien is de grootste uitdaging van deze tijd niet om meer te doen, maar om weer te durven landen in het Nu. 🌿
Herken jij dat gevoel van die constante ruis, ook als het om je heen eigenlijk stil is?
Het is zover, onze ervaringsgerichte en krachtige workshop is een feit, nieuwsgierig? Meld je dan aan, hartelijke groetjes, Claudia en Leone Van Het Elfje
Deze inhoud is momenteel niet beschikbaar
Dit gebeurt doorgaans doordat de eigenaar de bijlage alleen heeft gedeeld met een kleine groep mensen, de eigenaar heeft gewijzigd wie de bijlage kan zien of omdat de bijlage is verwijderd.Top middag🤩🌟
Deze inhoud is momenteel niet beschikbaar
Dit gebeurt doorgaans doordat de eigenaar de bijlage alleen heeft gedeeld met een kleine groep mensen, de eigenaar heeft gewijzigd wie de bijlage kan zien of omdat de bijlage is verwijderd.
Systeemtherapie en coaching met pony's vormen een unieke en effectieve benadering voor persoonlijke groei en emotioneel welzijn. Deze methode, vaak aangeduid als equitherapie of paardencoaching, maakt gebruik van de natuurlijke intuïtie en gevoeligheid van pony's om mensen te helpen bij het verwerken van hun emoties en het ontwikkelen van nieuwe vaardigheden. Pony's reageren vaak direct op de emoties en gedragingen van mensen, zonder oordeel, wat een veilige en ondersteunende omgeving creëert waarin cliënten zich begrepen en geaccepteerd voelen.
In deze vorm van therapie zijn woorden soms overbodig. De interactie met de pony's spreekt voor zich en helpt cliënten om hun innerlijke gevoelens en gedachten beter te begrijpen. Door simpelweg in de aanwezigheid van deze dieren te zijn, kunnen mensen leren om meer in het moment te leven, hun zelfbewustzijn te vergroten en hun communicatieve vaardigheden te verbeteren. Dit kan bijzonder nuttig zijn voor mensen die moeite hebben met verbale communicatie of die zich overweldigd voelen door traditionele therapeutische benaderingen.
Het mooie van deze aanpak is dat alles wat je voedt, groeit. Door positieve aandacht te geven aan de aspecten van ons leven die we willen verbeteren, kunnen we een omgeving creëren waarin deze kwaliteiten kunnen bloeien. Pony's helpen ons om te focussen op het hier en nu, en om met compassie en geduld naar onszelf en anderen te kijken. Hierdoor kunnen we niet alleen ons eigen welzijn verbeteren, maar ook een positieve invloed uitoefenen op de mensen om ons heen. Laat ons dus aandacht geven aan wat we willen zien, en samen groeien naar een betere versie van onszelf.
Perfecte ouders bestaan niet, tenslotte zijn we allemaal mensen. Wel is het fijn om zo bewust mogelijk te zijn als ouders, alles werkt maar wat bewerkstellig je? Zeker in de opvoeding. Kids verdienen onvoorwaardelijke liefde ook al doen of zijn ze anders dan we dachten of verwachten. Wellicht halen ze minder goede cijfers, willen andere hobbys en/of denken verschillend etc. Als ouders afkeurend reageren kunnen kinderen het gevoel hebben niet goed genoeg te zijn. Waardoor gevoelige kids zichzelf kunnen afwijzen. Dat kan zich uiten in gedrag als zichzelf afsluiten, of juist overdreven aanwezig zijn, anderen bekritiseren, overdreven emotioneel reageren etc.
Onvoorwaardelijke liefde en de ruimte voor ontwikkeling in hun eigen tempo is zo belangrijk. Kinderen willen ontdekken wie ze zijn, wat ze kunnen, wat ze willen en waar ze goed in zijn, zichzelf uitvinden en onzekerheden overwinnen met hun ouders als backup 💖😇
Emotie regulatie met paarden:
Een tijdje geleden kwam een jonge meid met het thema bang en onzeker bij me. De foto laat zien hoe ze bezig is om een "veilige ruimte" te creëren helemaal vanuit haar eigen fantasie en behoefte, de pony Belly komt hierin belangstelling tonen, ze voelt voor het meisje veilig genoeg aan-ondersteunend zelfs om Belly vrij van angst volledig toe te kunnen laten in haar veilige ruimte😇💖
KVK nummer: 61720429
AGB code: 900665528
(vervalt per 01-06-2026)
AGB code: 98108252
(gaat in per 01-04-2026)
BTW nummer: NL002380991B06
SKJ registratienummer: 160016061
CAT registratienummer: 151092025-06-30
BAV-verzekering en GAT-geschillenregeling via Collectief Alternatieve Therapeuten (CAT)
incl. privacy statement en klachtenregeling
